
poniedziałek, 29 listopada 2010
zaproszenie

czwartek, 25 listopada 2010
spotkanie w Bielsku
poniedziałek, 22 listopada 2010
Majk i kulka do kąpieli

piątek, 19 listopada 2010
Majk - Nowy Domownik
mam kolejnego "Czuwacza"
Majk odbył dość długą drogę transportem gorszym niż PKP :) ale dotarł, szczęśliwie, uśmiechnięty wysiadł z koperty, zarzucił mi dłuuuuuugie ręce na szyję... i tak się zaprzyjaźnilismy...
Siedzi sobie w pobliżu komputera i zagląda mi z góry w ekran.
Pozdrawia Was wszystkich serdecznie! a szczególnie swój poprzedni dom! => bo tam właśnie wygrałam Candy ostatnio ;)
ja się dołączę do Jego pozdrowień ;)
buziaki!
czwartek, 18 listopada 2010
porządek i Miś
daaawno mnie nie było... za dużo się dzieje... osobiście sprzedałam dwa tomiki. i pękam z dumy... pisanie dedykacji nieco mnie przerasta :D
na tym portalu można przeczytać nieco o książce, jest również nasze miejsce na facebooku.
Planujemy spotkanie autorskie w Tychach-ciągle w sferze planów, a wcześniej w Warszawie - już na początku grudnia! aaaah!
zapraszam Was serdecznie TUTAJ! będzie mi bardzo miło, jesli zajrzycie :)
a teraz tak jak obiecałam... moje porządki... nadal nie jestem zadowolona. ale jakiś tam podział juz jest... to skrzyneczki jakie dostałam od Natalii i Ani, a także od "Teścia", który znalazł u siebie nieużywane. duuuużo tego :D
Kupuje trochę zawsze za dużo... nie umiem się powstrzymać jakoś...
no i moja Misiowa Torebeczka Zapachowa... zapach mnie nie zachwyca... a wszyscy się tak zachwycali lawendą... no i ja też prawdę mówiąc dałam się ponieść... no ale może tak ma być...
więc taki jest mój misio :D
fajnie, że jesteście...poniedziałek, 15 listopada 2010
..................... i Candy w wycinance
milczę. nic się nie dzieje.
zrobiłam sobie woreczek z misiem i wypełniłam lawendą. nie wiem, czy mi się to podoba...
a może powinnam spróbować innego zapachu?
dziś byłam z "Teściową" szyć firanki i zasłonki... kupiłam materiały i się okazało, że nawet na tym trzeba się znac. a ja sie nie znam. no i dupa! ale się udało, bo kobieta zdolna jest... chociaż panikowała, że popsuje... no ale jak ona widzi, że krzywo, albo gdzie jest góra a gdzie dół... a ja nie zauważam tego... no to co... pocięłyśmy. na szycie nie było już czasu - tyle się modliłyśmy nad tym :D
a dziś podczas podróży przeczytałam książkę. "Chłopiec w pasiastej piżamie" - polecam.
muszę obejrzeć film jeszcze... tak sobie postanowiłam.
a do tego postanowiłam spróbować swoich sił w Candy w wycinance... zapraszam i Was :D
może się czegoś nawego nauczę :d
poniedziałek, 8 listopada 2010
tomik sprzedany i korale wieczorne
dzień jak... nie codzień!

niedziela, 7 listopada 2010
i po spotkaniu...


kolczyki :) czerwone
sobota, 6 listopada 2010
mój bałaganik
kawałek mojego bałaganu... tzn. nie mam takiego bałaganu na biurku, specjalnie do zdjęcia to rozsypałam :) żeby jasne było ;)
a to takie dłuuugie biurko jest... i jeszcze nie wszystko sfotografowałam... teraz grzecznie wróciło do pudła...
zrobiłam dziś korale. podobają mi się... zdjęcia nie pokażę, bo zabieram je jutro na spotkanie z Anabel i Carrantuohill i tak sobie pomyślalam, że może to będzie niespodzianka :D
oczywiście, jeśli osoba zainteresowana ma ochotę zobaczyć dzisiaj - zaraz wyslę maila...?
fajnie, że w ogromnej sieci udało mi się znaleźć osoby z małych Tychów... :)
nie mogę się doczekać jutrzejszego spotkania... chociaż denerwuję się strasznie... a właściwie nie wiem czemu...
piątek, 5 listopada 2010
o tomiku
dziękuję, że jesteście!
życie jest dziwne... pokręcone... dobrze, że czasem pojawia sie słońce...
pędzę zaraz na pociąg, potem małe zakupy... zobaczymy co jeszcze :D
w poniedziałek dostanę tomiki. dostanę firnaki. dostanę kamienie.
wydałam majątek, ale jestem szczęśliwa...
i powiem Wam, trzeba walczyć o marzenia! trzeba je spełniać! trzeba mieć odwagę, żeby realizować swoje marzenia! nawet takie malutkie!
uwielbiam Was! za to, że jesteście... za to, że dajecie mi siłę!
a teraz uciekam wpaść w ramiona miłości ;)
czwartek, 4 listopada 2010
tomik poetycki!!!!! jestem dumna!
kolczyki dzisiejsze
te kremowe próbowałam sfotografować na czarnej filiżance, ale efekt był jeszcze gorszy :D
więc zostanie tak :D
tak sobie zdziałałam kilka dziś rano, po tym jak zrobiłam porządek w swoich koralikach, dodatkach i innych drobiazgach, które walały się wszędzie...
w domu nikt nie rozumie moich potrzeb, więc nie mam swojego miejsca, ale wygospodarowałam półkę, kupię jakieś pudła i pudełka...
na razie jedno sobie zrobiłam, w którym trzymam w woreczkach koraliki... niestety nie do konca sie sprawdza :d ale jakos je dopracuje jeszcze :D
i jeszcze jedne. podejrzewam, że zwinie je moja siostra, bo ma sweterek w tym kolorze....
no trudno, będzie okazja, żeby zrobić takie jeszcze jedne :D
buziaki!
obrączkowanie
proszę bardzo...
specjalnie dla Kerry-Marty :
http://www.tv.bielsko.biala.pl/akcja_plastyczna__4059.html
tak to wyglądalo :)
Aniu, kulki już są :)
jeszcze tylko koraliki muszę upolować.
a na kawę to chyba będziemy się mogly umówić bez pretekstu?
i może w większym gronie??
nikogo z Was nie znam... a chciałabym :)
środa, 3 listopada 2010
obrączkowanie drzew
a ja dziś brałam udział w akcji plastycznej... chyba nie do końca wiem, co o niej myśleć... ale to zawsze ciekawe...
"zaobrączkowałam" kilka drzew... tak Wam powiem...
a teraz padam... moje własne ciśnienie chce mnie wykończyć ostatnio i czuje się jak przeżuta, wypluta i podeptana... w tej lub innej kolejności...
czekają na mnie kulki, ale nie mam siły z nich niczego zdziałać...
dostałam dziś zakupione kamyczki... a Mój Mężczyzna przywiózł mi cały zestaw różności do biżu... ciągle segreguje po swojemu... może jutro wrzucę fotki :D
chyba muszę nabyć jakieś odpowiednie pudełko na to wszystko... bo mam bajzel! a nie mieszkam sama... aaaah
dobranoc :)
wtorek, 2 listopada 2010
moje wnętrze :D
pozazdrościłam Wam, że pokazujecie swoje miejsca... i ja też chcę pokazać :)
jeszcze nie jest gotowe nic. ale juz mi tam dobrze... sama zrywałam podłoge, układałam panele, malowałam ściany, wyrównywałam je... wszystko robiłam ja i tata i czasem Mój Mężczyzna.
najpierw mój kącik ;) tylko chwilowo w tym miejscu jest łóżko. będzie stało na najdłuższej ścianie...
ta podusia jest zrobiona przez moją przyjaciółkę :)
z ptaszkiem :) fajnista nie? to chyba filet jest... sposób robienia... ale się nie znam :)
a tutaj moja komoda :) dumna i blada jestem z niej :) na niej kiedyś będzie stał telewizor pewnie, ale na razie wcale nie wiem, czy chcę mieć takie urządzenie w domu... więc jak tylko się wprowadzę postawię tam Anielinę, którą wygrałam u Joie :) ale na razie nie mogę go tam zabrać, bo byłoby mi smutno bez niego w domu...
więc na razie tkwią tam sztuczne kwiatki... trudno.
tu widac, ze komoda stoi na ścianie, która tworzy jakby wnękę tam gdzie okno... przy oknie mam wejscie do malutkiej garderoby :D hehe
a tu pod oknem stolik... zrobiony ze starej maszyny :) tzn. z części tej maszyny chyba :D
lubię go :)
tam postawię sobie filiżanki i puszeczki z kawą :)
dzis w oknie wisza już firanki, takie zastępcze, bo zamówiłam kolorowe :) i czekam aż przyjdą pocztą :)
na ścianie obok okna powieszę trzy małe zdjęcia w ramkach drewnianych (chyba)...
nie widac na zdjęciach tej ściany na której chce zdjęcia :)
też bym je przykładała, ale na razie nie mam nic do przyłożenia, bo nie wiem jakiej wielkości kupić ramy :)
dziękuję, że wypowiedziałyście się na ten temat :)
w ogóle cieszę sie ogromnie, że zaczęłam pisać bloga i poznałam Was :*poniedziałek, 1 listopada 2010
"wnętrzarskie" rozterki ;)
takie sobie dziś stworzyłam :)
bo jakoś nerwowy okres mam, a to mnie uspokaja...
i zamówiłam sobie troche kamieni i innych dziwności... wiec teraz czekam na paczuszki...
i materiał na firanki i na zasłony zamówiłam... a "Teściowa" obiecała uszyć ;)
no i tak... aaaaa!
bo wy macie takie genialne pomysły...
a ja potrzebuję rady... mam ścianę pięciometrową, ostatnie 1,5 metra odpada, bo po przeciwnej stronie są drzwy do szafy... więc zostaje 3,5 metra i tam postawię łózko, a nad łózkiem chce mieć zdjęcia. duże zdjęcia. na razie planuję w antyramach. trzech. albo duże zdjęcia, albo dużo zdjęć w jednej antyramie...
i myślę nad ułożeniem. czy równo? czy trzy tej samej wielkosci? czy różnej wielkości? w jakim układzie?
nic nie wiem... macie jakiegoś pomysła Dobre Dusze?
niedziela, 31 października 2010
:) kolczyki
sobota, 30 października 2010
szro-bure :D
Candy
Blog Candy tutaj jest info o candy...
chcę spróbować szczęścia, bo może w końcu odważę się spróbować zrobić jakąś pracę... ciagle tylko Was podglądam i zazdroszczę....
piątek, 29 października 2010
Turkusowe kolczyki :)

Turkusowe kulki :) do tego malutki koralik...
wciagają mnie kolczyki... te wciągnęły równiez moją koleżankę, z którą jakiś czas temu pracowałam... i zadyndały na jej uszach :)
chyba zrobię takie drugie ;)
hehe...
fajnie, że mam ten filc...
jak to mnie uspokaja....
poprzednie były zbyt kosmate, wyczytałam w komentarzu... a te?
zbieram Wasze rady... może następnym razem będzie lepiej?
czwartek, 28 października 2010
[*]
właśnie obejrzałam na TVNie film "Cisza". Czekałam na niego długo.
23 stycznia 2003 roku zginęło 8 osób, uczniów mojej szkoły. Nie znałam ich, minęlismy się podczas edukacji... z nauczycielem spotykałam się na lekcjach przez dwa lata...
Przepłakałam pół filmu...
Oni mieli przed sobą całe życie...
Nigdy nie zapomnę głosu, jakim nauczyciel wielokrotnie powtarzał, że wolałby zginąć zamiast nich... że to on powinien... nie oni...
środa, 27 października 2010
:* dziękuję
pokręciło mi się w zyciu... za dużo się działo w jednym czasie...
już ogarniam. i tęsknię. choć na Wasze blogi zerkałam codziennie, w biegu, ale zaglądałam...
kilka osób odbyło ze mną "powazne" rozmowy i w końcu założyłam bloga, to głupie może... ale co tam :)
tu sobie będę spokojnie pisać, a tam będę wrzucać tylko to, co zrobię...
www.filcoweszalenstwa.blogspot.com
adres podam, choć nie wiem po co... własciwie chciałam nie podawać go tutaj i żeby był niezalezny... no ale jestem słaba...
a niedługo poznam jedną z Was... nie mogę się doczekać :)
piątek, 22 października 2010
:(
czasem ludzie odchodzą... ci, których kochamy... tak bywa...
trzeba trochę czasu by nauczyć sie bez nich żyć...
liczymy tylko na to, że będzie im dobrze...
ja też liczę...
możliwe, że na jakiś czas zrezygnuje z bloga...
piszę tu równiez o sobie... nie pisać nie potrafię...
a czasem pisać nie powinnam...
środa, 20 października 2010
moje misie
Mały Miś... a nawet Misie :D
ten największy przywędrował do mnie znad morza :) kiedy zaczęłam studia. Przez moich współlokatorów był traktowany jak dziecko ;) siedział na kolankach u "cioci" lub "wujka", jeździł z nami w góry i nawet miał honorowe miejsce w samochodzie. tak świrowaliśmy ;)
ten Turkusowy to dziecko rąk mojej przyjaciólki, nadmorskiej własnie... po trzech latach w końcu postanowiła mnie odwiedzić i wydziergała mi maluszka ;)
a ja podglądając ją tworzyłam tego jasnego ;) Mój jest większy i troszkę nieforemny, ale pierwszy i kochany :)
jakos tak ostatnio źle sie u mnie dzieje... nie mam siły pisać, tworzyć... źle mi i już. jak mi się polepszy to może coś stworze i się pochwalę...
ale co rano z kawą zasiadam przed kompem i oglądam Wasze cudowne blogi...
buziaki i dobranoc!
wtorek, 19 października 2010
korale
korale :) wyszły za długie, dlatego pokazuje...
jestem w trakcie tworzenia krótszych :)
co o tych sądzicie?niedziela, 17 października 2010
eksperyment :)
sobota, 16 października 2010
wymarzone miejsce na świecie

od rana przeglądam Wasze blogi, w których pokazujecie wnętrza, oraz jak je urządzaliście, etapami, krok po kroku... zazdroszczę Wam ogromnie... potraficie stworzyc takie cuda! wszystko jest logiczne, na swoim miejscu i wydaje się, że pasuje idealnie...
a ja ciągle mam mętlik, zupełnie nie wiem, czego chcę, jak się za to zabrać i jak będzie dobrze...
niby wiem, co chcę, ale nie wiem jak. wiem, że regał, że duży, ale nie wiem jaki dokładnie... ani jaki pasuje, ani jaki będzie funkcjonalny... musi mieć miejsce na wiele książek, chciałabym mieć podpórki do książek... w kształcie liter na przykład... albo jakiekolwiek inne... nie wiem, gdzie w garderobie chce miec wieszaki a gdzie półki. ale jak najwięcej rzeczy wykonanych własnoręcznie... tzn. niekoniecznie przeze mnie, ale takich, w które włożone zostało serce...
nie wiem, jak urządzić łazienkę, nie wiem, czy chcę okno duże czy małe...
wiem już, że wiosną muszę pomalować kuchnie, położyć w niektórych miejscach płytki, bo tak będzie funkcjonalnie. odnowić stół i kupić przynajmniej dwa krzesła. Przydałby sie nowy piec...
wiem też, że przedpokój jednak powinien być jasny, więc też go przeba przemalować, powieszę dużą białą lampę. marzy mi się wieszak stojący, taki w starym stylu - szkoda, że ceny bywają kosmiczne... wstawię też ławę do siedzenia. i drewnianą szafeczke na klucze. koniecznie! i koszyczek na listy i rachunki... Trzeba zrobić wykończenie przy schodach, bo straszy!
Marzę o ziołach w kuchni, najlepiej w takich metalowych wiaderkach... albo w ozdobionych decou doniczkach... a za oknem kwiaty w drewnianych skrzynkach. i na pewno przy huśtawce posadzę maciejkę... żeby pięknie pachniała! a ostatnio oglądając blogi postanowiłam, że i dla lawendy znajdę miejsce...
a z czasem pomaluję drugi pokój, wstawie tam tylko dwa łóżka, stół i wielkie biurko, które łączy z sobą szafę, regał i miejsce do pracy - wytwór mojego taty. i będzie idealny pokój na weekend dla przyjaciół :)
mam tyle marzeń... mam nadzieję, że uda mi sie je kiedyś spełnić...
wspomnienie lata...
piątek, 15 października 2010
koszmarny czas
jest piątek. poczatek weekendu. jestem padnięta. miałam zafarbować włosy, ale nie mam siły - może jutro. Jutro, po wycieczce do biblioteki, po zakupach, po pieczeniu ciastek...
sobota - porządki, przygotowanie do tygodnia.
maaatko, jak mi się nie chce.
kupiłam dziś trzy książki. nie będę miała czasu, by je czytać. masakra.
w tym tygodniu znowu nie zobaczę się z Tomaszem. nie mam siły nawet zostawiać komentarzy... więc tylko obserwuję...
buziaki!
czwartek, 14 października 2010
stempelki od Zuzy
dostałam wczoraj paczkę z zamówionymi stempelkami od Zuzy, autorki tego bloga.
Kolejny blog, w którym odnalazłam cuda... a może nawet inspirację...
stempli chwilowo nie mam jak Wam pokazać, ale to nadrobię...
a oprócz zamówionych był dodatkowy stempelek, magnesiki i filcowy motylek i serduszko...

i mam takiego czadowego motylaska :)
środa, 13 października 2010
Prezent od Ewy
wracam sobie do domku wieczorem, a na biurku leżą koperty...
wiecie jak mi wtedy serducho wali...? tak mam z niespodziewankami!
a w środku... wygrana z candy u Ewy, na blogu Srebrne Szydełko! świetny blog, bo u Niej ciągle jakies cudowności... chyba poszukam szydełka i nauczę sie coś dziergać :D
a w środku były te kolczyki, srebrne z purpurowym agatem (nie znam się, ale tak wyczytałam na Jej blogu):
piękniste, nie?
Mama mi już zwinęła na jutro, ale ma swoje święto to niech się cieszy!
w piątek będą moje :)
a oprócz kolczyków wypadły mi kulki... różne i różniste i takie inne przydasie biżuteryjne!
w takich sytuacjach zachowuję się jak szczęśliwe dziecko! ale co tam :)
dostałam też drugą paczkę, w której było kilka stempelków, które ostatnio zamówiłam, ale o tym jutro :)
buziaki! i kolorowych snów!
aaaa, a znacie taki wierszyk:
dobranoc, skoczki na noc,
karaluchy pod poduchy
a szczypawki do zabawki
jak Was będą gryźć
proszę do mnie przyjść
mieszkam na ulicy Pif-Paf
pod numerem nie traf.
Pierwsze w lewo pod schodami
mieszkam razem ze szczurami
czy jakos tak...
nie umiem sobie przypomniec i mnie męczy!!!
kawałek nowego obrazka
wtorek, 12 października 2010
obrazek z krzyżyków
tak własnie wygląda mój obrazek...
zdjęcie zrobione szybko po skończeniu...
i nigdy nie wiem, co dalej...
a wcześniej już zaczęłam inny... ale o tym kiedy indziej, bo podróżowałam cały dzień dzisiaj, obskoczyłam urodziny i padaaam! a rano zajęcia a potem spotkanie z przyjaciółką i wieloletnią współlokatorką :D
poniedziałek, 11 października 2010
Niespodzianka od Kalisz Made
wygrałam candy i Kalisz Made, a właściwie wylosowałam nagrode pocieszenia... ponieważ do wygrania była torebka, spodziewałam się, że nagrodą drugiego stopnia będzie jakiś drobiazg.
i z takim przekonaniem rozrywałam kopertę, w której znalazłam... torebkę!
gdybyście zobaczyły jaki odtańczyłam taniec radości przez całe mieszkanie nie uwierzyłybyście ile naprawdę mam lat!
Zdjęcie nie oddaje całego jej uroku, ale fotograf ze mnie marny... no i cały czas odkładam na porządny aparat!
i wiecie... od dawna na taką własnie torbę poluję! dokładnie taki wzór!
i jescze moje kolory!
Asiu, dziękuję Ci baaaaaardzo!
a Was zapraszam na Jej bloga. Naprawdę warto!!!
niedziela, 10 października 2010
w sprawie wzorków
gdyby ktoś miał ochote na jakies wykorzystane przeze mnie wzorki to bardzo chętnie się podzielę...
w ogóle mam dość dużo wzorków, gazetek tez w wersji komputerowej... więc w razie czego piszcie :)
mój adres:
zainspirowana.katka@gmail.com
Nagroda od Kokardeczki
Wygrałam cadny u Kokardeczki, takie właśnie piękne kolczyki :)
tak wyglądał mój szczęśliwy los...
a teraz Kokardeczka ogranizuje kolejne candy, serdecznie Was na nie zapraszam... bo można wygrać naprawdę śliczne kolczyki! a poza tym to naprawdę fajne miejsce :)

ja chyba juz nie mogę próbować szczęścia w tym candy... swoją szansę miałam...
buziaki w ten niedzielny poranek!
sobota, 9 października 2010
krzyżykowa parka
długie spanie... poranna kawa... spotkanie z przyjaciółką... piękne paznokcie...
a wieczorkiem kolejna kawa i postanowienie, że coś zrobić trzeba!
nie mam aparatu chwilowo, więc zdjęcia nie będzie, ale taki wzorek mam gotowy :)
to jednak daje tyle radości :Dpiątek, 8 października 2010
dziewczyna z motylami we włosach...

Przybyło mi trochę głowy z motylami...
nie żeby dużo, bo jakoś nie mam serca :(
ale ono wróci! tylko niech zima przylezie...
wtedy będę się bronić przed zimnem z kanwą na kolanach...
wzór jest nieco pokombinowany, bo oczywiście się pomyliłam w kilku miejscach, a jak się zorientowałam to już było duzo do prucia... no i jakby mi się nie chciało...
tak. jestem leń.
a efekt ma być taki:
takie tam ;)
nie jest tak, że nic nie robię...
mam krzyzykową parkę w odcieniach szarości...
a wczoraj znalazłam inny wzorek. myślę, że taki szybki....
bo ja nie cierpię czekać!
chciałabym od razu widzieć efekty, a to sie tak nie da...
zrobię dziś zdjęcia tego, co mam! i udowodnie, że się nie obijam az tak...
szukam kanwy w taśmie, takiej waskiej, ale u mnie chyba nigdzie nie ma! w trzech miastach szukałam i nic. okropne :(
piję sobie kawkę... oglądam Wasze blogi...
jestem uziemiona od jakiegoś czasu i na jakiś czas w domu...
rodzinka cała wybywa już dzis a ja zostanę sama...
to może coś stworzę :)
poniedziałek, 4 października 2010
rogaliki z czekoladą

Przejrzałam dziś mnóstwo kulinarnych blogów przy porannej kawie... To niesamowite jakie tworzycie smakołyki...
ja ugotowałam dziś zupę. ogórkową. wedle życzenia domowników. Nieco za gęsta wyszła, ale babcia uratowała sytuację ;)
To była moja pierwsza prawdziwa zupa! nie z kostki tylko najprawdziwsza...
i ta radość :D
ale przeglądając blogi uznałam, że marzy mi sie być matką polką, taką dobrą panią domu... z pachnącym ciastem zawsze gdy wpadną niespodziewani goście...
Dlatego, gdy wróciłam do domu z zajęć zabrałam się za robienie rogalików z czekoladą.
Ok, są troche oszukane, ale takie na szybko, a od dzisiaj sprawdzone!
Zaraz przepis dołączę do swoich zapisków!
wiecie, że pyyycha?
w piątek mam wolne to zrobię sobie do porannej kawy...
tylko muszę dopracować kształt... bo niestety wyszły niekoniecznie księzycowo-rogalikowe...
a u Was wszystko smakuje i wygląda. u mnie chwilowo tylko smakuje, ale dojdę do wprawy :D
zdjęcie nie jest moje - znalezione na necie. te też nie są idealnie rogalikowe... to moze nie jest ze mną tak źle ;)
niedziela, 3 października 2010
sklepiki z cudami własnej roboty
wyczytałam ostatnio wiadomość, że powstał nowy sklepik Kolorowe Zacisze - tutaj można pooglądać zdjęcia... jednak Mietków, gdzie mieści się sklep nijak nie znajduję sie na żadnej trasie moich podróży...
stąd moje pytanie... czy podobny sklep znajduje sie gdzieś na śląsku? Jakieś Katowice, Bielsko, Sosnowiec... albo jakieś okolice...?
pytam o sklep z cudami wytworzonymi własnymi łapkami, albo taki, w którym można nabyć rzeczy potrzebne by cuda takie tworzyć...
wiecie coś?
dłuuugi dzień... i wygrane candy
mam ostatnio problemy ze spaniem... a wczoraj miałam jeszcze większe, bo ostatnie dwa dni spędziłam z moim mężczyzną i jakoś tej nocy moje małe łóżeczko wydawało mi się niesamowicie ogromne, jakbym się zgubić w nim miała... i przytulić się nie było do kogo...
za to dziś Tomasz odstawił jakąś szopkę zazdrości, bo nie odpisałam na smsa w odpowiednim czasie...
a ja zajęta byłam skręcaniem komody z części, skręcaniem łóżka z części, zamiataniem, myciem podłóg, robieniem porządków w moich papierach - oj, nielada wyzwanie! burdel okropny - a potem układanie tego, przestawianie itd. Potem poszukiwałam stołu i znalazłam, śliczny... ma podstawę po starej maszynie do szycia :)
zmierzyłam jakich potrzebuję zasłon i firan. i jakiej wielkości chcę szafkę pod okno i regał...
przewoziłam też taczką drewno, trochę je układałam, parzyłam kawę i podawałam co się dało.
pokazałabym Wam zdjęcia, ale nie opanowałam jeszcze sztuki zgrywania ich z telefonu :)
no i wygrałam Candy... wiecie jaki szok... zaglądam sobie spokojnie dla świętego spokoju, bo przecież po takim dniu nie liczę już na nic... a tu... najpierw bezokazyjne candy u Ewy, gdzie wylosowałam przepiękne kolczyki z agatem! trzy razy sprawdzałam, czy to na pewno ja!!! ale ja!
podskoczyłam ze szczęścia, pomknęłam po herbatkę, bo od razu zachciało mi sie żyć. i z kubkiem wróciłam do komputera by skupić się na kolejnych notkach, wpisach, zdjęciach i Waszych tworach, aż dotarłam do bloga Kokardeczki, u której też wylosowałam kolczyki!!!!
tyle szczęścia jednego dnia...
a teraz daję Wam buzi w czółko i idę spać, bo jutro muszę wstać wcześnie jak nie wiem co...
piątek, 1 października 2010
PseudoFelieton - Barwne zakupy
Typowa kobieta potrafi cały dzień spędzić w ramionach sklepów, biegając, przymierzając, zdejmując i ubierając. Według tego stereotypu nie jestem kobietą ani typową ani prawdziwą. Zakupów nie znoszę! Możliwe, że jest to wina moich rozmiarów, które nijak nie pasują do typowych, czy nawet ogólnie przyjętych za odpowiednie w konkretnym wieku. Stąd brak ciepłych uczuć z mojej strony do sklepów, ciuchów i rajdów między wieszakami…
W moim kalendarzu jednak pojawił się zapis wielki i kolorowy: wesele. Nie, nie z powodu radości te kolory i rozmiary – rzecz w tym, by nie zapomnieć o nim, a to mi się mogło przydarzyć… Coraz mniej kartek dzieliło mnie od tego przeklętego – z powodu braku kiecki – wydarzenia. Z racji umykającego czasu mój mężczyzna postanowił wziąć sprawy w swoje ręce. Nie, żeby on uwielbiał zakupy, ale jako Jego Kobieta miałam olśniewać. Mnie na samą myśl o olśniewaniu łzy napływały do oczu, gdyż wiązało się to z kreacją, butami, torebką, fryzurą i makijażem.
Nie będę tu przybliżać mojej ulubionej fryzury – coś między roztarganą miotłą a drzewem, w które pieprznął piorun, makijażu – korektor, odrobina pudru i tusz, a i to z wielkim bólem, nie mówiąc już o wygodnych butach, których w rozmiarze 35 na szpilce kupić się po prostu nie dało!
Ale z racji tego, że mój mężczyzna nie posiadał garnituru, w którym mógłby towarzyszyć swej olśniewającej wybrance – że niby mnie – musiałam na zakupy jechać. Szwagierka wybrała się z nami na poszukiwania sukienki… z nią miało mi być raźniej. Nawet się cieszyłam, do momentu kiedy wpadła jak burza do pierwszego sklepu i nie ominęła żadnego z kolejnych, dotykając chyba każdego wieszaka.
Spacer po centrum handlowym trwał ponad trzy godziny. Garnituru jak nie było tak nie ma… Sukienki też. Szwagierka w drodze powrotnej – a wracaliśmy po śladach – odwiedzała kolejny raz te same sklepy (ratunku!). W końcu pojawił się ostatni sklep na trasie, oczywiście usłyszeliśmy „jeszcze tylko tutaj wejdę” , a ja o mały włos nie rzuciłam się z pazurami na pierwszą lepszą osobę, nie zaczęłam też wrzeszczeć, ani nie położyłam się na posadzce uderzając w nią piąstkami… Co oczywiście uznałam za wielki sukces stwierdzając, że do drzwi wyjściowych jest tak blisko, że jeszcze to zniosę, więc podreptałam za Szwagierką.
Kiwnęłam głową ze zrozumieniem, czego nie mogła zauważyć, ale Mój Mężczyzna Bez Garnituru nachylił się do mnie mówiąc: „Ołówkowa to chyba taka szara raczej…?!”
Z nową anegdotą pojawiłam się u rodziców na niedzielnym obiedzie. Opowiedziałam wydarzenie rodzicom licząc na zrozumienie i nie przeliczyłam się. Tata oburzony stwierdził: „Jak to szara?! Ołówkowa to taka chyba grafitowa…”
Cóż… może rzeczywiście niech faceci ograniczają swoje barwne zdolności do szesnastu kolorów… dla dobra narodu.
poniedziałek, 27 września 2010
książki i prośba do was...
słuchajcie, poszukuję książek wartych przeczytania...
takich ambitnych mniej lub bardziej...
polowałam na "Spaloną żywcem" - podobno genialna książka, ale moja przyjaciółka sprzątnęła mi ją sprzed nosa... mówi, że pół już przeczytała... przeczytam to Wam opowiem...
a jak potrzebuję czegoś do połknięcia i przyjemności to czytam Monikę Szwaję. Dziś nad ranem własnie mi się jedna skończyła... teraz czytam jej opowiadanie, i poluję na "Zupę z ryby fugu" ale nigdzie nie mogę dorwać... :(
z takich ważnych to "Spóźnieni kochankowie" Whartona bardzo mi się podobała! Czytałam po nocach i momentami ryczałam... a potem połknęłam jeszcze jedną książkę jego... o listach wnuka i babci i wojnie... ale tytuł mi uciekł... wiem! "Nigdy, nigdy mnie nie złapiecie"
Też fajnie się czytało... ale "Ptaśka" zaczynałam już 3 razy i nigdy mi się nie udało przeczytać.
I "Historie rodzinne" też przeczytałam tego autora i też miło wspominam...
I z fantastyki: "Kraina Chichów" Carroll Jonathan - też było super...
polecicie mi coś?
niedziela, 26 września 2010
choroba faceta... i korale

mój Mężczyzna padł... prawdopodobnie kiedy czekał ze mną pół godziny na pociąg, który został odwołany... jakąś obniżoną ma odporność... bo mnie, o dziwo, nic nie jest...
sobota, 25 września 2010
PseudoFelieton - A jednak najsilniejsza...
A jacy są faceci...?! Ale tacy prawdziwi, a nie rycerze i książeta, bo szanse na ich spotkanie są takie jak to, że złapiesz spadającą gwiazdę! Więc - tu zwracam się do kobiet - przykro mi, ale jeśli nadal czekacie na księcia, rozejrzyjcie sie też za bardziej realnym samcem.
Że różnice są wątpliwości nie ma, ale czy ta przepaść rzeczywiście jest tak głęboka jak głoszą plotki...? Porównajmy może kilka sytuacji, w których zachowania kobiet i mężczyzn są zupełnie odmienne...
Choroba. Faceci UMIERAJĄ! Im wystarczy katarek, kaszelek i 37 kresek na termometrze by jedną nogą znaleźli się na cmentarzu. A kobieta... łyka tabletki, witaminki, wypija herbatkę z cytryną, w biegu porywa szalik i pędzi do szkoły, pracy, na spotkanie.
Albo zupełnie inna sytuacja: co robią faceci, gdy się zgubią?! Jadą dalej... a ten budynek mijany 37 raz jest NA PEWNO zupełnie innym budynkiem, a 5 stacja benzynowa mijana po prawej stronie jest komentowana krótkim mruknięciem: "ale się ich namnożyło! Na każdym kroku stacja...", nie mówiąc już o towarzyszce wyprawy, która wysypki nerwowej dostaje, bo szybciej doszłaby na miejsce piechotą, a ciągłe zapewnienia: "kochanie, już wiem, gdzie jesteśmy, zaraz będziemy, to tutaj, niedaleko" tylko pogarszają sytuację, która powoli staje się śmieszna!
Nie wiem, czy muszę jeszcze pytać, co w takiej sytuacji robi kobieta... Zatrzymuje się przy PIERWSZEJ stacji benzynowej (nie czekając aż minie ją dziewiąty raz) i pyta o drogę...
I przykład trzeci. Ostatni. Pojawia się nowe urządzenie (komputer, mp3, DVD czy jakiś inny skomplikowany w obsłudze potwór). Kobiety zaczynają od przeczytania instrukcji lub chociaż mają ją pod ręką by w każdej chwili móc zajrzeć. I w ten sposób całkiem szybko tajemnicze dzikie urządzenie zostaje udomowione! A mężczyzna zabawę z maszyną zaczyna od wyrzucenia tej książeczki dla idiotów do kosza na śmieci i walczy na własną rękę. Przy składaniu mebli czy urządzeń w kawałkach zwykle kilka części zostaje... "na pewno zapasowe" mówi i wyrzuca.
Jeśli tyle różnic komuś nie wystarcza proponuje otworzyć oczęta i pokręcić głową w prawo a potem lewo w celu upolowania kobiety i mężczyzny a potem chwilę obserwacji.
Może słaba płeć wcale nie jest taka słaba... a może to nie o tę płeć chodzi...?!
piątek, 24 września 2010
pierwsze zamówione korale
pierwsze korale. powędrują na Mazury jeśli zostaną zaakceptowane...
więc na razie jest opcja, że coś sie w nich zmieni... ale nie mogłam sie doczekać i musiałam je pokazać ;)
co myślicie?wtorek, 21 września 2010
poniedziałek, 20 września 2010
wygrane Candy
wygrałam Candy u Fairlyttale :)
to taka ogromna radość jak coś sie wygrywa :) i potem to oczekiwanie... chyba zacznę molestować listonosza :D hehe
tutaj muszę przyznać, że świnia jestem okropna, bo wcześniej wygrałam candy u Niki i nie obfotografowałam wygranej!
proszę o wybaczenie... :(
a takie fajniste serwetki dostałam!
muszę chyba wrócić do decoupage'u...
niedziela, 19 września 2010
i... po weselichu
oficjalnie zostałam synową ;)
hehe mimo że to nie mój ślub...
poszalałam z Tomaszem, nawet z "teściem" potańczyłam i, o dziwo, nie podeptałam go!
było cudownie... tak bez przesady, ale spodziewałam się tragedii jakiejś, a było ok.
Panna Młoda była prześliczna!
napstrykaliśmy fotek, ale Szwagierka zabrała aparat na tydzień a zdjęć nie zgrała... :( no i muszę czekać...
poznałam wszystkie ciotki, wujków, kuzynów... i próbuję pamiętać kto jest kto :)
a 28 maja kolejne weselicho :D
o ile wytrwamy do maja ;)
faaaaaajnie było...
teraz trzeba odespać...














