piątek, 17 września 2010

najcudowniejsi Przyjaciele na świecie

Muszę Wam zdradzić, że mam najcudowniejszych Przyjaciół na  świecie! 
To się tak na codzień wie, ale się o tym nie mówi... na szczęście Przyjaciele są tacy, że to wiedzą... 
Oni zazwyczaj są tacy cudowni dlatego, że wiedzą o nas wszystko lub prawie wszystko a mimo to trwają przy nas... 

Nie przeszkadza im, że jakiś czas temu robiło się masę głupot, bo akurat się zakochaliśmy, albo że w dzieciństwie miało się jeden ząb :D 
i znają nasze marzenia, skryte, takie o których się marzy by się spelniły, ale są tak nierealne, że wstyd mówić o nich głośno...

Moi Przyjaciele i Mój Mężczyzna zrobili mi wczoraj niespodziewajkę... 
się trochę domyślałam, bo przecież znam ich parę lat i wiem, że jak nagle nikt nie może wpaść na moje urodziny to coś jest nie tak :) 
a jeszcze moja Psiapsióła z najdłuższym stażem ma "problemy rodzinne", jak ją znam te parę lat to miała kryzysy rodzinne, kataklizmy, świat się walił, ale żeby PROBLEMY?!

Było cudownie... choć zwyczajnie. posiedzieliśmy sobie, pośmialiśmy się... tak strasznie mi dobrze, jak mogę sobie posiedzieć na ziemi i popatrzeć, posłuchać ich... 
nie wiadomo kiedy znowu tak będzie... Monia i Paweł w Rybniku w tygodniu w pracy, w weekendy na studiach w Krakowie i Katowicach. Asia w przyszłym tygodniu wybywa do Krakowa... Dobrze, że Daria i Nonek na miejscu... no i mój Tomasz... blisko a jednak daleko...

Jak to będzie...?! aaah


Dostałam piękną różę od Tomasza :)
chyba nawet zdjęcie mi się udało ładne...


i od rodzinki :)

A tu Kubałek od Moni :) 
świra mam na punkcie kubków :) to już trzeci w tym miesiącu :D
i jest najmniejszy z nich, mimo że normalnej wielkości ;)

a tu obrazek :D

BO JESTEŚ MOIM PRZYJACIELEM :**

i NAJCUDOWNIEJSZY PREZENT NA ŚWIECIE!!!
PEWNIE PISKIEM OBUDZIŁAM PÓŁ MIASTA :D

dostałam CHUPA CHUPSA! największego na świecie chyba!



nie mam odwagi go odpakować :D


i taca ze świeczuszką... a w puszeczkach kawa w trzech smakach :D pychota :D

a na podkładce wszyscy się podpisali :*



i prezent od mojego Mężczyzny... mp5 - cokolwiek to jest ;) ja jestem urządzeniowa łamaga :D

ale już wgrałam nasze zdjęcia, kilka książek i jedną płytę :)

spróbuję nie zepsuć ;)


pal sześć te wszystkie prezenty (oprócz lizaka!), ale takich Przyjaciół to naprawdę ze świecą szukać, a i tak sie nie znajdzie!

Gdyby nie oni życie na pewno byłoby cholernie bure!

czwartek, 16 września 2010

PseudoFelieton - Torebka

Czwartki z PseudoFelietonami ;) 

czy jakoś tak... minął tydzień, ciekawa jestem, czy ten Wam się spodoba :)





Stoję przy kasie. Nie lubię chodzić z koszykami, bo przez sklep przebiegam jak burza łapiąc potrzebne produkty i uciekam na zajęcia, a takim koszykiem to można komuś krzywdę zrobić. Więc stoję już przy kasie, w ramionach trzymając to, co pozbierałam z półek, tych niższych oczywiście, bo wyżej nie sięgam. Gdy już mogę wypuścić z objęć słoik kawy, mleko, kostkę sera i kilka innych równie ważnych produktów mogę wreszcie zacząć drugi etap zakupów, mianowicie poszukiwania portfela. Właściwie proste, otworzyć torebkę, zajrzeć do środka, wyjąć portfel, otworzyć go i wyjąć z niego pieniądze. Proste, prawda…?

Otóż nie zawsze. Rozsuwam zamek torebki i co widzę… notes, tomik wierszy, który ostatnio pochłaniam podczas podróży, paczka chusteczek, zszywacz [po co mi zszywacz?!], dwie saszetki kawy trzy w jednym, której przecież nie piję! Kolejka robi się coraz dłuższa. Gdy już to wszystko wyrzuciłam z torebki znalazłam jeszcze karty do gry w Piotrusia -chyba zwinęłam je z biurka współlokatorce studiującej pedagogikę razem z kalendarzem. Z kalendarza wysypało się sporo biletów, kartek i karteluszek, o! znalazłam receptę, której szukam od dwóch tygodni. Kolejka z tyłu wzdycha, a może tylko ludzie stojący w tej kolejce, z tego wszystkiego - nie wiem. Pomiędzy kartkami i karteczkami błąkały się klucze i spinki do włosów, a nawet kilka śrubek. Nie pamiętam po co mi były śrubki i jak znalazły się w mojej torebce, ale na pewno jakiś powód jest. Śrubokręt się nie zaplątał, ale tylko dlatego, że przy kluczach mam zestaw 3 maleńkich śrubokręcików. Aż się boję odwrócić i zobaczyć ile osób stoi za mną. A portfela jak nie było tak nie ma.

Pani w kasie robi się coraz bardziej czerwona, długimi paznokciami stuka nerwowo w blat. NIE MAM PORTFELA! Przecież go zabierałam z domu! Co z nim zrobiłam?! Wkładałam do torebki!

Nie, nie włożyłam do torebki, bo się nie zmieścił, upchnęłam w bocznej kieszonce razem z biletem… Wyjmuję portfel i z bladym uśmiechem odwracam się do stojących za mną ludzi… Odwracam się i widzę cały tłum ludzi, którzy mają ponad dwa metry wzrostu i wyglądają jakby byli nadmuchanymi balonami, po chwili z przeraźliwym piskiem uchodzi z nich powietrze a ja… Budzę się. Rozglądam nerwowo, ale leżę w swoim łóżku, tego jestem pewna. Tylko coś piszczy - budzik w pokoju obok. Może i dobrze, bo nie wiadomo jak skończyłby się mój sen… Na wszelki wypadek wyskakuję szybko z łóżka i zaglądam do torebki. Jest dokładnie taka jak w moim śnie. Wysypuję wszystko na podłogę. Dodatkowo znajduję dwie płyty z muzyką, kilka zdjęć i jakieś zużyte baterie… czas nad tym zapanować inaczej sen stanie się jawą…




dziękuję za poświęcony czas :D

środa, 15 września 2010

takie tam srebrne myśli ;)

właśnie przyszło mi do głowy, że powinnam spisywać słowa mojego Mężczyzny... będzie fajnie kiedyś, bo może być różnie... miłe wsopmnienia... albo jak juz bedziemy sobą znudzeni i bedziemy zasypiac plecami do siebie (teraz ja tylko jestem plecami odwrócona), nie będziemy mogli na siebie patrzec albo po prostu będziemy kuśtykać o laskach lub siedzieć w bujanych fotelach ze sklerozą...

właśnie usłyszałam, że jestem cudowna, bo cieszę się drobiazgami tak jakby to była willa z basenem... 


eeeh, myślicie, że on tak zawsze będzie...?

hahaha


dobranoc...

kolczyki do broszki...




broszek chwilowo nie ma, bo mnie rodzinka goni jak się ze świeczką gdzieś usadowię :D

ale postanowiłam sobie zrobić kolczyki do kompletu, choć w sumie broszka już nie moja...

zrobiłam, ale nie wiem, jak je do bigla dopasować... jakie bigle dać do tego, jak zaczepić... gdzieś na blogu widziałam taki komplet i chciałam spróbować czy i mnie się uda...

na razie zatrzymałam się na takim etapie...




AAAAAAAA! moja siostra postanowiła spróbować sprzedać kolczyki z poprzedniego postu... 
no i sprzedała :D
wiecie jak się cieszę?! 

kulanie




kulki. sprzed dwóch dni. dziś jest już więcej :)

kulanie wciąga :D

z czerwonych będą korale :D i może dodam szarości ;)


a moja czerwona pierwsza broszka już znalazła właścicielkę :D

poniedziałek, 13 września 2010

kolczyki :)


kolczyki. jestem z nich dumna.

powoli udaje mi się tworzyć równe i bez skaz.

kulam sobie spokojnie czerowne kulki na korale dla siostry... i wychodzą takie jak trzeba... wiecie ile to radości?! :D





a co do komentarzy... ja nie mogę komentować blogów :( bo jak każe wpisać kod to on mi się nie wyświetla, albo jak napiszę koment to wyskakuje błąd...
i jeszcze się okazuje, że u mnie też się nie da pisać...

wie ktoś dlaczego?

i dlaczemu zniknął mi licznik wejść?! :(

wiedziałam, że ja zawsze coś popsuje!

niedziela, 12 września 2010

prezencior ;)


dziś już nie zdążyłam zrobić zdjęć, tzn. siostra zrobiła mi telefonem, ale jakość okropna!

za to dostałam dziś - nieco przedwcześnie - prezent urodzinowy... 
pościel dostałam. genialna jest ;)
aż Wam muszę pokazać wzorek...

fajnista, nie?




myślałam, że zrobię urodzinowe Candy - tak jak Wy robicie... ale do czwartku to już nie ma sensu... może zrobię z okazji dnia nauczyciela?! hehe albo coś wymyślę...

bo chyba bym chciała spróbować... tylko nie wiem, co mogłabym zaoferować... pomyślę :D

piątek, 10 września 2010

pierwsza broszka


błagam Was o ocenę! proszę!!!!

to pierwsza próba! opaliłam palce oczywiście, bo jestem niezdara straszna, ale chyba mi się podoba... kurcze, myślicie, że może być? prosze o rady, o uwagi... wskazówki...

czwartek, 9 września 2010

PseudoFelieton - Ktoś, czyli Kobieta

Otwieram się przed Wami coraz bardziej... to i kawałek pisania swojego pokażę... może się komuś będzie nudziło przy kawie... staroć straszna, ale lubię to... takie to nie-wiadomo-co... zawsze mi się marzyły felietony, ale czy ja wiem, co z tego wyszło... jeśli się ktoś zdecyduję to będzie mi bardzo miło...





Mam lat naście, potwierdzone zaczarowanym kartonikiem uprawniającym do spożywania alkoholu, zatruwania się papierochami w sposób legalny i, co dla niektórych najważniejsze, możliwości zamiany zmęczonych nóg własnych na cztery kółka. Dla niektórych, bo dla mnie niekoniecznie...

Usiąść jeszcze bym mogła... w razie deszczu na przykład - dach ma to przynajmniej nie zmoknę, albo ot tak, posiedzieć sobie, najlepiej w dobrym towarzystwie, włączyć fajną muzyczkę i pogadać, albo pomilczeć na ten sam temat. Można się ukryć przed ciekawskimi z przystojnym samcem, albo z przyjaciółką w razie potrzeby zmniejszenia ilości wody słonej w organizmie, poryczeć jej w rękaw, w lusterku wstecznym poprawić makijaż i wrócić skąd sie przyszło.

Wszystko fajnie, ale przecież nie o samo siedzenie chodzi...

Jeździć... nawet bym chciała, w końcu bez prawka jak bez ręki w dzisiejszym świecie. I pewnie bym się nie zastanawiała, gdyby rzecz ograniczała sie do siedzenia za kółkiem i machania nim w prawo lub lewo... a tu nogami trzeba machać z jednego miejsca w drugie, jakieś pedały, drążki, którymi też trzeba ruszać, do tego kręcić kierownicą i może jeszcze patrzeć na drogę... no chwila, chwila... do tego to przynajmniej trzech osób trzeba, z podzielną uwagą w dodatku! a ja jedna, mała, krucha kobietka jestem! metr pięćdziesiąt w kapeluszu. Jak już usiąde w pojeździe czterokołowym to ledwie zza kierownicy wystaje i pomoc poduszki jest mi niezbędna (nie śmiać się, bo szczera być próbuję!).

No ale przyjmijmy już, że usiadłam, że mnie widać, przekręcam kluczyk i... nie jadę.

Moja babcia też byłaby zdziwiona, bo jak sie niedawno dowiedziałam, całe życie była przekonana, że kluczyk się przekręca, ewentualnie wciska jakiś zaczarowany guziczek i autko jedzie... otóż nie, i to nawet ja wiem, trzeba nacisnąć pedał. Nie wiem który, ale wiem, że trzeba! co gorsza, trzeba go trzymać taki wciśnięty dokładnie tyle, ile chce się poruszać w kierunku, który sobie wybierzemy. Pod warunkiem, że ten wybór podświadomy, bądź świadomy w pełni, poprzemy kręceniem kierownicy w odpowiedni sposób!

Podsumowując, nogi zajęte, dłonie na kierownicy i pracują, czasem się odrywają i machają jakimś drążkiem (nie jakimś, tylko wiem którym!), patrze przed siebie, czasem na ręce, na nogi już nie dam rady... obserwuje drogę, przystojniaków w sąsiednich samochodach (staram sie tylko na światłach), przechodniów też obserwuje, bo nie wiadomo czy nie zechcą wyjść mi pod koła... Oprócz tego myślę, co założę na najbliższą imprezę i czy ta sukienka, którą widziałam ostatnio na pewno nie jest zbyt krótka...

Nie, to stanowczo zbyt dużo czynności wykonywanych w tym samym czasie, nawet jak dla mnie... a jak pomyślę o tych osłach na drogach w pojazdach innej wielkości lub koloru uważających się za panów i władców trasy wrzeszczących... no dobra, chyba jedynym cenzuralnym słowem jest: "babo"!

Na razie miejsce obok kierowcy mi w zupełności wystarczy... może do chwili kiedy się zdecyduję na kurs, ktoś wymyśli samochód na guzik...

wtorek, 7 września 2010

wymianka z Joie

Przeglądałam kiedyś blog Joie, chciałam wtedy zacząć zabawę z decou, a ona miała śliczne serduszka ozdobione w ten sposób... dlatego, gdy wygralam u Niej candy, a ona przeczytała o tej mojej platonicznej miłości do serc zaproponowała wymiankę.

Jej serduszko za mojego pieczątkowego Pana Bałwana. taka mała pieczątka za takie serducho?!

a! piszę o serduchach decou, a na zdjęciu zupełnie inne... bo się nie dogadałyśmy :) ja nie widziałam tych z materiału, a jak zobaczyłam to już nie wiedziałam czego chcę :)

hehe! piękniste, nie?


a na zdjęciu niżej widać Pana Bałwaniastego... dorzuciłam kilka pieczątek, a miałam niewiele do wyboru, bo jakoś się rozeszły... do tego kilka tuszy, które były w komplecie, gdy kupowałam pieczatki. A na blogu Joie napisała, że szare kolczyki podobają się Jej najbardziej... wiem, że one podobały się najbardziej sposród tych pokazanych... ale ta pochwała tak mnie ucieszyła, że dołozyłam kolczyki... nawet jeśli miałaby załozyć je tylko raz...

I wiecie co, napisała mi, że porwała je Jej córcia... i już nosiła. 
mało z krzesła nie spadłam z radości! 
więc z tego miejsca pozdrawiam i dziękuję Jej Córci ;)

I Joie za wymiankę! :*





* wymieniałam się też z Olą, ale do niej jeszcze moja przesyłka nie dotarła, a w każdym razie nie napisała mi o tym... 
a przez chwilę miałysmy problem z pocztą... no to czekam. i potem się pochwalę :)

niedziela, 5 września 2010

kroje i kolory

byłam z moim mężczyzną i jego siostrą na zakupach.. 
Monika w przymierzalni, mierzy kieckę.
My czekamy by wydać werdykt.

Monika krzyczy:

- wyglądam w niej jak Calineczka. Wolałabym taką czarną ołówkową...

na co mój mężczyzna nachyla się do mnie i mówi:

- ołówkowa to chyba taka bardziej szara...?!



no i jak go nie kochać ;)

on w takich sytuacjach powtarza, że za to wie jaki to seledynowy! :)
i dumny jest z tej wiedzy jak nie wiem co ;)


aaa! i miałam dodać, że w sobotę przyjechał po mnie do pracy. z różą. 
Moje Kochanie ;)


broszka chyba jednak  nie prezentuje się ani dobrze ani jak broszka, bo ani słowa nikt nie napisał...
pójdzie do wywalenia :)

buziaki i dobranoc

piątek, 3 września 2010

blog Renaty

autorka moich ulubionych ostatnio torebek założyła w końcu bloga...

dzielę się, więc z Wami adresem... niechętnie, bo teraz Jej torebki staną się popularne... eeeh
ale trudno... trzeba się dzielić z bliźnimi ;)


 http://morena-mojepasje.blogspot.com/

polecam :)

a za Ciebie trzymam kciuki... oby blog Ci służył!

powodzenia!

czwartek, 2 września 2010

pierwsza broszka...? czyżby?


zastanawiałam się, czy uda mi się z nieudanej kulki zrobić broszkę...

dziwna jest... ale mam taki czerwony płaszczyk. i do tego czarno-czerwony szal... może do szala będzie pasować?


czy to przypomina broszkę?

dziwne... takie coś...

co myślicie?



ciągle nie mam czasu na nic... tylko na blogi zaglądam codziennie na chwilę i do łózka...



niedziela, 29 sierpnia 2010

takie tam...

weekend w ramionach ukochanego... aaah jak romantycznie...

szkoda, ze teraz tydzien przerwy. szalg by trafil te cholerną odległość, prace, studia i całą reszte...

niech on tylko samochod kupi... albo ja kupię... albo samolot!

ciśnienie mam od wczoraj nieprzyzwoicie wysokie i czuję, że się wykańczam.

idę spać, bo rano do pracy znowu... aaaaah!

dobranoc!

sobota, 28 sierpnia 2010

almanach

dostałam właśnie almanach w wersji elektronicznej!
teraz korekta, a ja się już do tego zabrałam i nawet wyłapałam troszkę "byczków".
To drobne błędy, raczej edytorskie... ale takie też usunąć trzeba :)
cieszy mnie to przeogromnie!

to może pokażę Wam nasz portal... skromniutki, młodziutki, ale spotkać można tam fajnych ludzi...
chwalimy się tam przede wszystkim poezją, prozą, ale też drobnymi robótkami ręcznymi ;) czy jakimiś innymi...
własną muzyką, swoimi piosenkami, zdjęciami, wszystkim!

a jak na coś nie ma konkretnego miejsca, to wystarczy słowo do admina i powstanie :)
fajnie, nie?

FURTKA - takie małe miejsce sprzyjające twórcom wszelkiego typu!
www.furtka.com.pl/forum

środa, 25 sierpnia 2010

filcowy komplet



a tak wygląda komplet kolczyków i korali :)

tylko "modelka" nieco zmęczona!

ale było późno... wybaczcie!

wtorek, 24 sierpnia 2010

Bombonierka

moja jedna z ulubieńszych piosenek...

nie mam ostatnio na nic czasu to chociaż tym sie podzielę ;)


w ogóle lubię Basię Stępniak-Wilk... jej piosenki... 

padam na nos, mam siłę oglądać Wasze blogi, ale jakoś nie umiem nawet sklecić porządnego komentarza... 

od kilku dni obiecuję sobie, że ufilcuję choć kilka kulek. i nic. dupa blada... 
może jutro...?


piątek, 20 sierpnia 2010

Biedronek




jeszcze, mam nadzieję, nie pokazywałam :)

Biedronek ;) taki malusi... z ogonkiem, bo miał być przyczepiony do kluczy... ale słynę z tego, że bez przerwy gubię klucze... a Biedronka nie chciałabym zgubić ;)


dobrej nocy!

czwartek, 19 sierpnia 2010

prezenciki ;)

do joie dotarła moja przesyłka. skromniutka bardzo. 
z lekkim opóźnieniem, bo u mnie już od dawna jest serduszko od Niej. Piękne. Idealnie pasuje do Anieliny. 

Myślicie, że Anielina to już imię? czy może powinna dostać jakieś ładne...?
Może powinnam zapytać Joie?!

hmm... to chyba tyle na dziś, bo padam na nos...

a jutro tylko 5 godzin w pracy, bo urywam się wcześniej i wyruszam z moim Mężczyzną do Krakowa na weekend :D

bawcie się dobrze!

środa, 18 sierpnia 2010

wymianki

zaraz uciekam do pracy...

mam do wysłania kilka paczek, ale ciągle jakoś nie nadążam.... Bardzo przepraszam tych, którzy jeszcze nie dostali tego, co obiecałam. Najczęściej mam już wszystko przygotowane, ale brakuje jednej czy dwóch rzeczy... okropne! czuję się z tym fatalnie, ale okoliczne poczty są zamknięte przed pracą, a po pracy zamknięte są wszystkie. 

dzisiaj pójdzie jedna jeszcze.

jutro druga, bo muszę kilka rzeczy dołożyć do niej. 

przepraszam Was bardzo za opóźnienia. Zostały mi juz tylko te dwie, reszta poszła w świat.

wtorek, 17 sierpnia 2010

brak czasu...

tak mało mam czasu teraz na zaglądanie na Wasze blogi... ale się staram.

jak wracam z pracy to jestem padnięta i oczy mi się zamykają. ale jutro idę na 10.00 to powinnam zdążyć wypić kawę z Waszymi cudami :)

poniedziałek, 16 sierpnia 2010

pierwszy dzień w pracy

masaaaakra!

muszę się na nowo przestawić ;) tydzień urlopu, 16 godzin podróży, chwila snu, duża kawa i noc. obudziłam się przed 7.00 i nie mogłam zasnąć, a miałam jeszcze godzinę. to okropne uczucie. i oczywiście zasnęłam kwadrans przed momentem zero. jak zadzwonił budzik to wcale nie chciało mi się wstać...

ale wstałam, na dzień dobry pokłóciłam się z Tomaszem :/

ale potem... piję sobie spokojnie kawę i nagle się dowiaduje, że moja przyjaciółka wróciła z wakacji z pierścionkiem zaręczynowym i planami na przyszłość! no i jak dzień się zaczął tak genialnie to przecież nie może być źle ;)


w pracy jak to w pracy. robota sezonowa. pracowałam tam 6 lat temu, 4 lata temu i 2 lata temu. jakoś tak wyszło ;) w zeszłym roku było już nawet dobrze, ale w tym pracuje się długo, a będzie jeszcze dłużej...
no i chyba nici z mojego weekendu w Krakowie... 

w związku z tym wszystkim nawet nie wiem, czy będę miała czas, żeby coś spróbować zrobić...

okropne.
ale u Was widzę kolejne cuda. a jeszcze nie wszystkie obejrzałam :)

niedziela, 15 sierpnia 2010

Anielina


dostałam! Od poniedziałku czekała na mnie uwięziona w kopercie, a ja bezduszna siedziałam na plaży. ale jak na anioła przystało poczekała...

piękna jest, prawda?

długowłosa i delikatna...

zakochałam się w niej od pierwszego wejrzenia!

muszę Wam powiedzieć, że w dzieciństwie nigdy nie interesowały mnie lalki, wolałam auta, krzyżówki i książki. Bo lalka nic nie robi...
a dostawałam i ja i moja siostra co roku od dziadka, który czas dla nas miał tylko raz w roku przez chwilę i szkoda mu było czasu na zainteresowanie się tym, co dla nas ważne. Dziewczynki to lalki i już. moje siedziały na półce za drzwiami i denerwowały mnie swoją bezczynnością. za to na lalkach siostry ćwiczyłam obcinanie włosów i plecenie wszelkich odmian warkoczy...

Anielicy mojej nie obetnę niczego, obiecuję.
A wspomniałam o lalkach, żeby zaznaczyć, że ta siedzi przy mnie właśnie, patrzy i czuwa.
Chciałam się z nią kawą podzielić... ale mówi, że szkodzi...

no prawdziwi Anioł ;)


Joie! Dziękuję Ci kochana!

Nie masz pojęcia ile sprawiłaś mi radości!
a ja jeszcze nie zaczęłam się chwalić ;)
obdzwonie znajomych i zaproszę na kawę, żeby sobie mogli popatrzeć :D


piątek, 6 sierpnia 2010

dostałam!!!! torebusie :)

tak bardzo chciałam, żeby doszły przed moim wyjazdem... i udało się!

dostałam dziś trzy torebki. torebki albo raczej torbiszcza! duuuuże :D
takie, jak kocham ;) bo malutka kobietka powinna mieć wielkie torby ;)

i przyszły.... czarna, bo na nią się uparł mój facet. Podobała mu się też jasna, ale nie przesadzajmy :) na szczęście nadmienił, że jasną dostanę w terminie późniejszym :D no i pięknie, wilk syty i owca biała ;) jakoś tak gdzieś ostatnio usłyszałam ;)



brązowa, bo się w niej zakochałam na zabój i nie było mowy, żebym z niej zrezygnowała... poprosiłam tylko Renatę by doszyła mi kieszonki i są urocze! genialne i niesamowite. na moje telefony i klucze. nic juz nie będę gubić!!!



a ta będzie dla Ewy :) a co! żeby nie było, że jak znajdę duże torby to się nie dzielę ;) hehe




do tego dostałam jeszcze małą pająkową saszetkę (torebkę) - nie wiem jak to nazwać... ale przyda się na dokumenty w czasie podróży :) a podróżuję często... 

mam nadzieję, że nie obrażam teraz twórczyni mówiąc o tym saszetka... jeszcze wyjdę na ignorantkę i co będzie?! :(


piękne nie?
Renata jest w trakcie tworzenia bloga i na pewno pokażę Wam tutaj adres! :) jak tylko go dostanę.

a na razie chyba można się z nią kontaktować mailowo. nie mam zgody na udostępnienie jej maila tutaj, ale myślę, że jak do mnie napiszecie to będę mogła podac maila dalej :)


kolczyki kolejne...

powoli mnie wciąga...

wiem, są takie koślawe, ale co tam :D

czerwone może będą na wesele... a może nie.

zależy, czy stworzę coś lepsiejszego...



czwartek, 5 sierpnia 2010

korale i wstążka

korale jednak na wstążce. tak jak radziliście

teraz lepiej? jak uważacie? :)




środa, 4 sierpnia 2010

karteczka :)

moja pierwsza chyba :D

kolejna pierwsza rzecz :D


a wszystko za sprawą kursu Agnieszki Bakalarz




moja jest o wiele prostsza. nie mam takich ładnych papierów. Nie wychodzi mi też przesadna dokładność... no ok, jestem raczej niestaranna, ale nad tym nie panuję :(
no i nie umiem szyć. ale wszystko przede mną.

jak na pierwszy raz ujdzie?

marzenie... do spełnienia?

u mnie trwa pranie, suszenie, prasowanie i pakowanie... czas najwyższy... 

wczoraj rozmawiałam z przyjaciółką... mamy jedno małe-wielkie wspólne marzenie :) chyba z serii tych nie do zrealizowania...


marzy nam się kawiarenka... zapach kawy (kocham kawę!), czekolady (w chłodne wieczory), owocowej herbaty (bo Monia pija tylko takie)... do tego domowe ciasteczka i ciasta, pyszne desery, lody, takie z góra bitej śmietany, owocami, wiórkami czekolady ;) pyyychota!

z regałami pełnymi książek, do poczytania przy kawie i ciachu, do kupienia, tomiki poezji, takiej prawdziwej- wielkiej, i takiej małej... tzn. pierwsze debiutanckie tomiki, ludzi nieznanych.
na ścianach zdjęcia i obrazy, ale też ludzi młodych, najlepiej takich "znajomych" tzn. które będą się pojawiać by wypić kawę. Bo wiecie co jest najpiękniejsze? móc spotkać autora, autora zdjęcia, obrazu, wiersza, książki.

Sala mogłaby być ceglasta, taka stara, z kominkiem. do tego małe stoliki, każdy inny. i do każdego stolika inne krzesła :) by każdy był wyjątkowy... czasem krzesła, czasem fotele. jak kto lubi.

i jakaś mała sala dla młodzieży. o tak! i na wstępie konkurs na graffitti :) a co! niech młodzi sami urządzą swoje miejsce. tam duże stoły, i mnóstwo wielkich poduch na ziemi! bo kto bedzie siedział sztywno na krześle!? no nikt :)

i marzą nam się, jako pedagogom, poranne zajęcia dla dzieci! Takie, kiedy mamy mogą posiedzieć z przyjaciółkami przy kawie, a dzieci rysują, bawią się, tworzą teatrzyk :) 

I koniecznie wieczorki! Z poezją. Z muzyką. Wystawy! 

no przecież cudownie...
to marzenie kiełkuje we mnie od kilku lat... tylko kasy nie ma. i pewnie nie będzie. Chyba, że wygram w totka... albo znajdę sponsora...


Nie znacie może kogoś, kto ma kasę i nie ma na nią pomysłu? :)


wtorek, 3 sierpnia 2010

kolczyki ;)

tak sobie zdziałałam dzisiaj :)

zdziałałam jeszcze coś, ale o tym później ;) może jutro.

widać kilka rys... jak myślicie... mogą być?




poniedziałek, 2 sierpnia 2010

decoupage :) mój pierwszy raz


moje dwie pierwsze deseczki decou.

nie wiem, czy zrobiłam je dobrze... ale bardzo się starałam.

wszystko robię sama, pomagając sobie wskazówkami na necie.

ciagle widzę wady, ale może kiedyś uda mi się dojść do perfekcji... tzn. takiej perfekcji na moje możliwości ;) oczywiście!


jeśli macie jakieś uwagi będę bardzo wdzięczna za wskazówki!



i druga :) a właściwie pierwsza ;) widać na niej w niektórych miejscach białe ślady... nie wszystkie udało mi sie zatuszować ;)



i tak sobie myślę, że posłuży jako zapiśnik ;) bo trzeba napisać kiedy ciasto wkłada się do pieca ;)

tzn. tak robi moja babcia ;)





ATC

chciałabym spróbować cos takiego stworzyć...

zupełnie nie wiem jak się za to zabrać...

na razie wiem, że ma być wielkości mniej więcej 6,5 na 9cm

i niezbyt grube...

ale czy może być przestrzenne troszkę...?


na Polki Scrapują nalezy zrobić ATC o leniuchowaniu...
spróbuję. najwyżej się okazę, że to nie ATC ;)

hehe... o ile w ogóle coś mi wyjdzie :D

jest coś co jeszcze powinnam wiedzieć?!

niedziela, 1 sierpnia 2010

wygrałam candy...

ależ mam ostatnio szczęście... :)

podobno każdy głupi ma... Drugie Candy, w którym mi się poszczęściło... teraz będę miała możliwość skupić się na decoupage'u :)

może wyjdzie mi coś ładnego ;) bo na razie te dwie deseczki... no nie wiem, czy są takie, jakie powinny być...

jutro wkleję zdjęcia :)


dobranoc!

sobota, 31 lipca 2010

misiak :)

mały miś. wyląduje pewnie jako podkładka pod kubek bo taki jakiś sympatyczny się wydaje ;)
chociaż wyjątkowo prosty... przyznaję ;)

piątek, 30 lipca 2010

taka staroć ;)

zrobiłam go jakiś czas temu. pierwszy miś po próbach stworzenia kwiatków ;)
"Mój Miszcz" patrzał mi na ręce żebym tego nie popsuła :D
jest mało wypchany. ma za duże nogi.
fajny, nie? ;)

czwartek, 29 lipca 2010

schab zapiekany z serem i pieczarkami

dumnie brzmi, nie?
a banalnie się robi. mój jedenastoletni brat by sobie poradził, gdybym tylko pozwoliła mu bawić się piecem... ale nie pozwolę.
wybaczcie, że to ma formę jak dla dziecka... ja mam w przepisie wszystko! jakbym zapisywała przepis na kanapkę to bym zaznaczyła, że potrzeba chleba. więc to nie ze względu na innych, ja siebie tak traktuję ;)
więc...
potrzebujemy:

- schab pokrojony na plastry grubości mniej więcej palca (dziś robiłam na 3 plastry)
- pieczarki - w zależności od tego czy lubimy no i ile mamy schabu (miałam pół kilo)
- żółty ser - też w zależności, czy lubimy - do posypania na wierzch więc dużo (kupiłam sporą kostkę, prawie całą zużyłam, ale to w zależności, czy się lubi. ja daję dużo.)
- majonez - ja używam "Kieleckiego" bo jest ostry (mały słoiczek na pewno!)
- "Vegeta"
- sól i pieprz
- cebula (do pieczarek 0 masło, żeby na patelnie wrzucić.)

przyda się naczynie żaroodporne. z przykrywką. jeśli nie mamy przykrywki to sreberko.

a więc...


pieczarki obieramy i kroimy - dość grubo. Na patelnie wrzucamy masło - bo cebula lubi masło, tak mówi moja babcia - na to posiekaną cebulę i potem pieczarki. Pieczarki trzeba posolić, ale nie za dużo, bo mięso będzie przyprawione, ser jest tez dość ostry i do tego majonez - chyba, że używacie hellmansu - jakkolwiek się to pisze... bo on jest dość łagodny. podsmażamy je tylko. tak z 15 minut na niezbyt dużym ogniu.

schab do woreczka foliowego i potraktować go tłuczkiem. potem posypać Vegetą, odrobinę posolic i popieprzyć. ale niewiele! szczyptę i to nie taką Kuronia, bo on garść zawsze sypał a mówił, że to szczypta!

ser potrzeć. majonez mieć pod ręką.

do naczynia żaroodpornego, jeśli nie mamy to dobra będzie ta płytka, która zazwyczaj jest w piecu. ogólnie przydaje się, jeśli widać dno ;) ale to nie jest konieczne.

teraz kolejność: najpierw pieczarki, równomiernie na dnie, na to schab a na wierzch żółty ser potarty. na ser majonez - tu przydaje się taki w tubce, tzn. do wyciskania, bo łatwiej go rozprowadzić. jeśli mamy w słoiku to łyżką nakładamy w różnych miejscach i potem rozsmarowujemy. ważne jest, żeby majonez przykrywał całą powierzchnię.

Piec nagrzewamy do 160 stopni, najlepiej w termoobiegu.
mniej więcej 20 minut potrzebne jest, żeby wierzch nabrał koloru złocistego.
Jeśli wcześniej zrobi się złoty, przykrywamy pokrywką, lub sreberkiem.
kiedy przykryjemy zmniejszamy na 120 stopni i wtedy zostawiamy w piecu na jakieś 40 minut.

i tyle ;)
dziś zjedliśmy z frytkami i surówką :)
bardzo syte. czy sycące?


mój pierwszy przepis na blogu.
mam zdjęcie, bo mój mężczyzna postanowił wysłać mamie mms'a jak o niego dbam ;)
ale chwilowo nie mam jak wrzucić ;)

dobranoc...

rysy na kulkach. co robię źle?

starałam się pokazać o jakie rysy mi chodzi...
co robię źle?
wiecie może...?

środa, 28 lipca 2010

korale... i prośba o radę...


zdjęcie kiepskie bo robione przed chwilą na szybko...

na żyłce... chyba kiepsko to wygląda, co?

może na rzemyku lepiej? albo na czym...?

...bo on chce syna...

mój mężczyzna choruje na syna... baaardzo choruje! zaczynam cierpieć kiedy wychodzimy z domu, gdyż wyłapuje bezbłędnie każde dziecko! w wózku, na kolanach, pełzające, raczkujące, chodzące, płaczące, śmiejące się... 

i wszystkie mi pokazuje! 

a potem z dumą dodaje, że będzie miał synka blondynka z niebieskimi oczkami... i będzie tatą!

właśnie wysłał mi zdjęcie... że niby tak kiedyę będzie...


i co ja mam zrobić?!

ja jestem za  młoda na dzieci! zresztą... chcę córeczkę!


problem z filcem. pomóżcie!

próbowałam dalej filcować kuleczki i zauważam, że na tych kolorowych robią mi się rysy...

tak jakby nie chciały się połączyć...

pewnie coś źle robię... w ogóle uczyłam się filcować na mokro oglądając jakiś filmik w sieci...

możecie mi pomóc? co robię źle?

takie tam bajkopisarstwo...

Babcia się poddała chwilowo... "bo mi tam z tyłu wychodzi krzywo..." i w związku z tym, że tył robótki jej się nie podobał odłozyła go na bok... od niechcenia rzuciłam: "i poddasz się?!"
i to było to ;) "no przecież, że sie nie poddam!"

ale chwilowo przygotowywała uroczysty obiad na 10 osób, ciagle jest w trakcie czytania "Gry w klasy" no i wczoraj nadzorowała moje pieczenie ciasta... a jestem beztalencie w tej kwestii... ale powoli się uczę... bardzo powoli. 

a przepisy zapisuję na kartkach i wkładam do segregatora, do którego jako dziecko zbierałam karteczki ;) ot taki powrót do dzieciństwa... marzy mi się taki piękny przepiśnik jakie są pokazywane na wielu blogach... właściwie okładka tylko by mi wystarczyła, a do środka, żeby wpinać karteczki... może kiedyś taki wygram/dostanę/wymienię/zrobię sobie...


zastanawiam się, czy nie zapisywać gdzieś na blogu swoich przepisów... małe jest prawdopodobieństwo, żeby ktoś jeszcze nie potrafił aż tak gotować jak ja... ale może ktoś taki istnieje :D i ma ochotę na studenckie, szybkie i proste przepisy... hmmm pomyślę.


Cieszy mnie przeogromnie, że pod moimi postami pojawiają się komentarze... każdy sprawia mi wielką radość... tym bardziej, że wiem, że do pięt Wam nie dorastam z tym moim blogiem...


U Was też pada?! okropna pogoda... 
ale kawkę już mam, teraz biegnę na Wasze blogi :)

wtorek, 27 lipca 2010

pierwsze kolczyki




zdjęcie jest fatalne! wiem, ciągle nie dorobiłam sie nowego aparatu...

mój cholerny Benq nie działa, a naprawić da sie go tylko w Kaliszu! a Kalisz jest mi cholernie nie po drodze!

więc muszę pożyczać... to też mi nie pasuje... ale cóż...


pierwsze. i jestem z nich dumna!




znalazłam jakies kilka bigli i druciki...

a dzis zrobiłam już zakupy i mam nadzieję, że najpóźniej w poniedziałek będę miała :D

aaah! cudo ;)

filcowe szaleństwo


filc mnie wciąga... no i ciągle przede mną czerwony komplet, który na wesele jest musowy!
na poprzednie wesele wszystko dobierałam do jednych kolczyków. to chyba i tak lepiej, że teraz mam sukienkę i do niej będę robić dodatki... :D 

troszkę tego jest... a wszystko dzięki dobroci mojej siostry ciotecznej... niezupełnie bezinteresownie, gdyż zażyczyła sobie cały zestaw kolczyków, bransoletek i korali... ale radość ogromna!

musze tylko kupić bigle i druciki i inne takie potrzebne do biżuterii... tylko nie wiem gdzie najlepiej? może ktoś coś podpowie?

poniedziałek, 26 lipca 2010

MOJE PIERWSZE WYGRANE CANDY!

CICHUTKI KĄCIK JOIE od dziś jest moim najulubieńszym blogiem :)

nie, nie jestem przekupna... tylko nie wiem jak odmienić słowo sentymentalnie w odpowiedni sposób ;)    ... z sentymentem będę powracać do Niej! To na pewno!

Zanim zapisałam się na Candy zakochałam się w jej sercach! Są najcudowniejsze jakie widziałam...

A ja wygrałam ANIOŁKA... teraz będe miała osobistego stróża!


niedziela, 25 lipca 2010

stempelki


kupiłam stempelki :)

a na zdjęciu to jeszcze nie wszystkie :D

muszę pomyśleć, co z nimi zrobię ;)

a może kiedys odważę się zorganizować candy... ale to jeszcze nie teraz....

albo może się z kimś na coś wymienię... no zobaczymy...

na razie szał ciał :D kupiłam.

środa, 21 lipca 2010

krzyżykowa Babcia

zaraz pozbieram się i pojade kupić rurki do karniszy... i jakis preparat zabezpieczający zewnętrzne ściany... 

wczoraj malowałam ściany w moim przyszłym pokoju, drzwi i parapety... 
wniosłam nawet stolik i jakby mniej pusto już jest...
az się boję myślec co mnie dzisiaj czeka...
ale najwyższy czas wyrwac się z rodzinnego gniazda...


muszę zajrzeć do babci, gdyż zażyczyła sobie, zeby nauczyć ją haftu krzyżykowego...
Babcia nigdy nie przestanie mnie zadziwiać...
od ponad roku regularnie kilka razy w miesiącu podrzucałam jej książki. Dowolne. Wypozyczałam coś dla siebie, a Babcia mi zwijała... a teraz przyszedł czas na krzyżyki. 

szukam jeszcze wzorów i zaraz uciekam... ;)
jeśli mi pozwoli to pokaże, co  stworzyła :)

wtorek, 20 lipca 2010

nauczona :D

udało mi sie rozpracować możliwość dodawania informacji o candy na pasku z boku...

dumna z siebie byłam do tego stopnia, że zapisałam sie do wielu...

chyba przesadziłam... wybaczcie ;)


jutro pokażę wam moje próby z decoupage :)


Candy :) Pejtoon'kowe

kolejne candy... może mi się uda... 


miło byłoby mieć takie cuda... :)

wymianka! dostałam książkę :)

Wiem, że najwazniejsza jest książka, ale musze pokazać co dostałam oprócz niej... i co sprawiło, że świat stał się od razu piękniejszy...

Dostałam paczuszkę od Oli - jej blog - zapraszam serdecznie! już się zakochałam w Jej misiach!

może podzieli sie ze mną przepisem na te karteczki z Misiami :) sa cudowne!

ale wracając do wymianki!

w kopercie oprócz książki był taki malusi motylek z kwiatuszkiem:


zaglądam do środka....



i wyciągam poskładaną karteczkę, a w niej:



czterolistna koniczynka! największe szczęście na świecie! I Ola mi ją podarowała!


i misiowa kartka :) no słodziaki, nie?



a do tego ksiązka i zakładka, żebym wiedziała, gdzie czytać...

dziękuję!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



mam nadzieję, że moja książka spodoba się obdarowanej... ale na razie chyba nie mogę powiedzieć komu...


moja pierwsza wymianka za mną :)


poniedziałek, 19 lipca 2010

niedziela, 18 lipca 2010

zagadka



kto znajdzie błąd? błędy?


mało nie padłam ;)

czwartek, 15 lipca 2010

Miś jest Misiem


nóżki i brzusio. będą. na razie w formie takiej ;)



to główka mojego misia... to będzie główka mojego misia kiedy już miś stanie się misiem :)



łapki jeszcze nie są zszyte.

a potem jakos to połączę w całość.

jeszcze nie wiem kiedy... :)

jak skończe to się pochwalę ;)

ale to nie w najbliższym czasie raczej...



jeśli ktoś byłby zaintresowany to służę wzorkiem :)

czwartek, 1 lipca 2010

moja pierwsza bransoletunia



mimo wszystko jest moja. 

bardzo nieudana jak na pierwszy raz?

kuleczki



kulany początek ;)

prawie duma :D

i już powstaje bransoletka... koślawa, ale moja :D