



kawałek mojego bałaganu... tzn. nie mam takiego bałaganu na biurku, specjalnie do zdjęcia to rozsypałam :) żeby jasne było ;)
a to takie dłuuugie biurko jest... i jeszcze nie wszystko sfotografowałam... teraz grzecznie wróciło do pudła...
zrobiłam dziś korale. podobają mi się... zdjęcia nie pokażę, bo zabieram je jutro na spotkanie z Anabel i Carrantuohill i tak sobie pomyślalam, że może to będzie niespodzianka :D
oczywiście, jeśli osoba zainteresowana ma ochotę zobaczyć dzisiaj - zaraz wyslę maila...?
fajnie, że w ogromnej sieci udało mi się znaleźć osoby z małych Tychów... :)
nie mogę się doczekać jutrzejszego spotkania... chociaż denerwuję się strasznie... a właściwie nie wiem czemu...
życie jest dziwne... pokręcone... dobrze, że czasem pojawia sie słońce...
pędzę zaraz na pociąg, potem małe zakupy... zobaczymy co jeszcze :D
w poniedziałek dostanę tomiki. dostanę firnaki. dostanę kamienie.
wydałam majątek, ale jestem szczęśliwa...
i powiem Wam, trzeba walczyć o marzenia! trzeba je spełniać! trzeba mieć odwagę, żeby realizować swoje marzenia! nawet takie malutkie!
uwielbiam Was! za to, że jesteście... za to, że dajecie mi siłę!
a teraz uciekam wpaść w ramiona miłości ;)
te kremowe próbowałam sfotografować na czarnej filiżance, ale efekt był jeszcze gorszy :D
więc zostanie tak :D
tak sobie zdziałałam kilka dziś rano, po tym jak zrobiłam porządek w swoich koralikach, dodatkach i innych drobiazgach, które walały się wszędzie...
w domu nikt nie rozumie moich potrzeb, więc nie mam swojego miejsca, ale wygospodarowałam półkę, kupię jakieś pudła i pudełka...
na razie jedno sobie zrobiłam, w którym trzymam w woreczkach koraliki... niestety nie do konca sie sprawdza :d ale jakos je dopracuje jeszcze :D
i jeszcze jedne. podejrzewam, że zwinie je moja siostra, bo ma sweterek w tym kolorze....
no trudno, będzie okazja, żeby zrobić takie jeszcze jedne :D
buziaki!
proszę bardzo...
specjalnie dla Kerry-Marty :
http://www.tv.bielsko.biala.pl/akcja_plastyczna__4059.html
tak to wyglądalo :)
Aniu, kulki już są :)
jeszcze tylko koraliki muszę upolować.
a na kawę to chyba będziemy się mogly umówić bez pretekstu?
i może w większym gronie??
nikogo z Was nie znam... a chciałabym :)
a ja dziś brałam udział w akcji plastycznej... chyba nie do końca wiem, co o niej myśleć... ale to zawsze ciekawe...
"zaobrączkowałam" kilka drzew... tak Wam powiem...
a teraz padam... moje własne ciśnienie chce mnie wykończyć ostatnio i czuje się jak przeżuta, wypluta i podeptana... w tej lub innej kolejności...
czekają na mnie kulki, ale nie mam siły z nich niczego zdziałać...
dostałam dziś zakupione kamyczki... a Mój Mężczyzna przywiózł mi cały zestaw różności do biżu... ciągle segreguje po swojemu... może jutro wrzucę fotki :D
chyba muszę nabyć jakieś odpowiednie pudełko na to wszystko... bo mam bajzel! a nie mieszkam sama... aaaah
dobranoc :)
pozazdrościłam Wam, że pokazujecie swoje miejsca... i ja też chcę pokazać :)
jeszcze nie jest gotowe nic. ale juz mi tam dobrze... sama zrywałam podłoge, układałam panele, malowałam ściany, wyrównywałam je... wszystko robiłam ja i tata i czasem Mój Mężczyzna.
najpierw mój kącik ;) tylko chwilowo w tym miejscu jest łóżko. będzie stało na najdłuższej ścianie...
ta podusia jest zrobiona przez moją przyjaciółkę :)
z ptaszkiem :) fajnista nie? to chyba filet jest... sposób robienia... ale się nie znam :)
a tutaj moja komoda :) dumna i blada jestem z niej :) na niej kiedyś będzie stał telewizor pewnie, ale na razie wcale nie wiem, czy chcę mieć takie urządzenie w domu... więc jak tylko się wprowadzę postawię tam Anielinę, którą wygrałam u Joie :) ale na razie nie mogę go tam zabrać, bo byłoby mi smutno bez niego w domu...
więc na razie tkwią tam sztuczne kwiatki... trudno.
tu widac, ze komoda stoi na ścianie, która tworzy jakby wnękę tam gdzie okno... przy oknie mam wejscie do malutkiej garderoby :D hehe
a tu pod oknem stolik... zrobiony ze starej maszyny :) tzn. z części tej maszyny chyba :D
lubię go :)
tam postawię sobie filiżanki i puszeczki z kawą :)
dzis w oknie wisza już firanki, takie zastępcze, bo zamówiłam kolorowe :) i czekam aż przyjdą pocztą :)
na ścianie obok okna powieszę trzy małe zdjęcia w ramkach drewnianych (chyba)...
nie widac na zdjęciach tej ściany na której chce zdjęcia :)
też bym je przykładała, ale na razie nie mam nic do przyłożenia, bo nie wiem jakiej wielkości kupić ramy :)
dziękuję, że wypowiedziałyście się na ten temat :)
w ogóle cieszę sie ogromnie, że zaczęłam pisać bloga i poznałam Was :*takie sobie dziś stworzyłam :)
bo jakoś nerwowy okres mam, a to mnie uspokaja...
i zamówiłam sobie troche kamieni i innych dziwności... wiec teraz czekam na paczuszki...
i materiał na firanki i na zasłony zamówiłam... a "Teściowa" obiecała uszyć ;)
no i tak... aaaaa!
bo wy macie takie genialne pomysły...
a ja potrzebuję rady... mam ścianę pięciometrową, ostatnie 1,5 metra odpada, bo po przeciwnej stronie są drzwy do szafy... więc zostaje 3,5 metra i tam postawię łózko, a nad łózkiem chce mieć zdjęcia. duże zdjęcia. na razie planuję w antyramach. trzech. albo duże zdjęcia, albo dużo zdjęć w jednej antyramie...
i myślę nad ułożeniem. czy równo? czy trzy tej samej wielkosci? czy różnej wielkości? w jakim układzie?
nic nie wiem... macie jakiegoś pomysła Dobre Dusze?
Blog Candy tutaj jest info o candy...
chcę spróbować szczęścia, bo może w końcu odważę się spróbować zrobić jakąś pracę... ciagle tylko Was podglądam i zazdroszczę....

Turkusowe kulki :) do tego malutki koralik...
wciagają mnie kolczyki... te wciągnęły równiez moją koleżankę, z którą jakiś czas temu pracowałam... i zadyndały na jej uszach :)
chyba zrobię takie drugie ;)
hehe...
fajnie, że mam ten filc...
jak to mnie uspokaja....
poprzednie były zbyt kosmate, wyczytałam w komentarzu... a te?
zbieram Wasze rady... może następnym razem będzie lepiej?
właśnie obejrzałam na TVNie film "Cisza". Czekałam na niego długo.
23 stycznia 2003 roku zginęło 8 osób, uczniów mojej szkoły. Nie znałam ich, minęlismy się podczas edukacji... z nauczycielem spotykałam się na lekcjach przez dwa lata...
Przepłakałam pół filmu...
Oni mieli przed sobą całe życie...
Nigdy nie zapomnę głosu, jakim nauczyciel wielokrotnie powtarzał, że wolałby zginąć zamiast nich... że to on powinien... nie oni...
czasem ludzie odchodzą... ci, których kochamy... tak bywa...
trzeba trochę czasu by nauczyć sie bez nich żyć...
liczymy tylko na to, że będzie im dobrze...
ja też liczę...
możliwe, że na jakiś czas zrezygnuje z bloga...
piszę tu równiez o sobie... nie pisać nie potrafię...
a czasem pisać nie powinnam...
Mały Miś... a nawet Misie :D
ten największy przywędrował do mnie znad morza :) kiedy zaczęłam studia. Przez moich współlokatorów był traktowany jak dziecko ;) siedział na kolankach u "cioci" lub "wujka", jeździł z nami w góry i nawet miał honorowe miejsce w samochodzie. tak świrowaliśmy ;)
ten Turkusowy to dziecko rąk mojej przyjaciólki, nadmorskiej własnie... po trzech latach w końcu postanowiła mnie odwiedzić i wydziergała mi maluszka ;)
a ja podglądając ją tworzyłam tego jasnego ;) Mój jest większy i troszkę nieforemny, ale pierwszy i kochany :)
jakos tak ostatnio źle sie u mnie dzieje... nie mam siły pisać, tworzyć... źle mi i już. jak mi się polepszy to może coś stworze i się pochwalę...
ale co rano z kawą zasiadam przed kompem i oglądam Wasze cudowne blogi...
buziaki i dobranoc!